Wegen zoeken - sporen trekken
Hoe nu verder als kersverse wijk?
We worden een nieuwe wijk. Maar hoe!? Met ingang van eerste kerstdag trekken de drie wijken ’t Hoge Licht, M&M en Grote Kerk weer nauwer samen op: vanaf deze dag kerken zij voortaan nog slechts gezamenlijk. Op nog meer manieren gaan zij samengroeien. De (gezamenlijke) kerkenraad heeft ervoor gekozen om aan drie terreinen voorrang te geven: eredienst, pastoraat en jeugd&jongeren. Op basis daarvan is een communicatieplan geschreven.
De kerkenraad heeft in zijn vergadering van 8 december 2010 dit communicatieplan 'Wegen zoeken - sporen trekken’ (WZ-ST) aangenomen: een concreet stuk met plannen en data, waarmee een proces op gang gezet wordt het samengroeien te bevorderen en om antwoorden op vele vragen te gaan zoeken.
Het gaat een proces worden, waaraan zoveel mogelijk mensen kunnen meedoen en dat 'van onderop' wordt aangestuurd. Dat proces loopt van januari tot en met mei en zal daarna jaarlijks worden geactualiseerd. Alle leden van de nieuwe wijk worden uitgenodigd en uitgedaagd om mee te praten, denken en doen.
Een klein onderdeel uit dit plan:
In dit communicatie-idee is de hoofdlijn: er wordt niet bedacht, beslist en geïmplementeerd, maar er wordt ontmoet, gesproken, aangestuurd, voorgesteld en opnieuw besproken. Daarna volgen voorlopige conclusies die na een jaar worden geëvalueerd en geactualiseerd.
Hoe communiceren we dit nou op een heldere, leuke en liefst wat originele manier? Ik begin met een beeld. Dat kan helpen, inspiratie en herkenning geven.
- Als gemeente zijn we met elkaar onderweg gegaan naar een nieuwe wijkgemeente. Wegen komen samen en worden een nieuwe hoofdweg met vast nog allerlei parallelwegen, omwegen, interessante routes en probeerpaadjes. Een ding willen we liever niet: dat mensen ontsporen, het spoor bijster raken, wegdwalen. Het is te betreuren wanneer we “uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn” (Oosterhuis).
- De eerste christenen waren mensen ‘van de weg’. Die weg was georiënteerd aan Jezus Christus. In de 21e eeuw zoeken en ontdekken we nog altijd wegen, waarlangs we als gemeente kunnen gaan.
- Het meervoud ‘wegen’ klinkt pluraler dan het enkelvoud ‘weg’. Diversiteit hopen we minder als probleem en meer als rijkdom te ervaren. Hoe de wegen ook gaan, Jezus Christus is daarbij als vanouds onze oriëntatie. Hoe de wegen in de toekomst allemaal mogen lopen, is niet te voorzien. Maar we gaan in gezamenlijkheid op weg, vol vertrouwen dat we wegen mogen vinden waarlangs onze voeten kunnen gaan (Gezang 427: 1).
- We blijven een gemeente onderweg. Hoe zit het met het doel? Het is moeilijk om concrete doelen ver vooruit te stellen. Met algemene doelen gaat dat gemakkelijker, maar daar kom je vaak maar moeizaam mee op weg. We zullen onderweg doelen stellen, groter en kleiner, die niet alle gerealiseerd worden. Daaraan zullen we steeds weer merken dat we een gemeente onderweg zijn: het gaat van pleisterplaats naar pleisterplaats, of net als het volk Israël van oase naar oase, dwars door een woestijn. Niet alles draait om het halen van het doel. De wegen en wat er onderweg gebeurt, mogen zelf al de moeite waard zijn. Vaak zullen we het daarmee moeten doen.
- Volk onderweg: niet meer, zeker niet minder. Een geloofsbelijdenis: Voleinding is niet aan ons, op weg gaan wel.
- Een passend beeld voor onze situatie is de weg. Thema: ‘wegen zoeken, sporen trekken’. Er komt een tijd vol wegwerkzaamheden.